Poezi nga Ismail Kadare
1.
Ne mesdite Byroja politike u mblodh.
Valle ç’ka ndodhur ne kufijtë veriore.
Ne kufijtë e jugut valle ç’ndodh.
Qielli është me re dhe dimri sjell dëborë.
Mos lëvizën klasat e përmbysura,
Mos ka katastrofe ne prodhim.
Valle ambasadoret mos kane nisur
Radiograme plot shqetësim.
Jo. Kufijtë e shtetit janë te qete.
Nga ambasadat lajme me alarm nuk ka.
Dhe nen diktature te proletariatit.
Dimërojnë kokulur ish kastat e mëdha.
Dhe prodhimi është normal dhe ditët
Rrjedhin te zakonshëm ne dhjetor…
Po ahere pse kështu papritur
Ne mesdite Byroja Politike u mblodh?
2.
Shtetet s’prishen kurrë nga çatitë.
Shumë, shumë mund te pikojnë diku.
Nga themelet ata prishen
Këtij ligji
Shteti socialist i bindet gjithashtu.
Mund qe lart çdo gje te duket bukur,
Gara socialiste, merrja këngës, haj.
Dhe pankartat dhe heronjtë e punës
Ne gazete lokale ne Nje Maj.
Telegrame urimi, diell i ndritur
Ne mitingje e vjersha letraresh te rinj
Kurse poshtë
pikërisht ne themelitë
Rritet ngadalë tumor i zi.
Për armiqtë kemi topat, himnet, vallet.
Ambasadat qe rrëfejnë diçka për ta.
Për burokratizmin ç’kemi valle?
Topat s’pijnë ujë
dhe konsuj atje s’ka.
3.
Midis shkresash, telefonash, letërthithësesh
Ata skenat mbushin gjithnjë
Mjaft me këtë qeshje dashamirëse
Burokratet janë tjetër gje.
Jo me boje pelikan përjargur,
Si tuafe te këndshëm ho, ho, ho,
Por te kobshëm
me duar te përgjakura
Gjer ne bryle unë ata i shoh.
I shoh atje thelle tek rremojnë.
Ne themelet e revolucionit pikërisht.
Ç’bëjnë ashtu
pse trupat e dëshmoreve
Kthejnë djathtas, majtas dhe përmbys?
Pa shiko,
trupat sikur i lajnë.
Nga themelet gjakun duan te fshijnë shpejt.
Dhe pas gjakut amanetet q’ata lanë,
Idealet dhe parimet krejt.
Dhe vulën e gjakut si ta zhdukin,
Oh, e dinë se është lehte pastaj
Te ndryshojnë revolucionin, diktaturën
E punëtoreve
thelbin e saj.
Ja kështu, atje ne gjunjë te ulur
Lajnë e shpëlajnë gjakun pa pushim
Po ç’patën papritur
Pse u ndalen
Tek një yrt i shkrete, tek një djerrine.
Këtu janë varrosur te përmbysurit:
Pashallarë, bejlerë, familjet e mëdha
Ata sulen, trupat kthejnë përmbys e nisin
Qe t’i zhveshin me një vrull hata.
Rrobe sundimtaresh te përgjakta
Me nishane e grada veshin shpejt.
Dhe me to mbi supe neper nate
Ikin drejt mëngjesit si rrebesh.
4.
Dhe mengjezi erdh,
Te zbete, te ngrire,
Nen mantelet me nishane e me kurore
Ata shkojne ne zyra, ministrira,
Madje ngjiten gjer ne Komitet Qendror.
Pashallare te kuq. Bejlere me tesera partije
Baron-sekretare. Bose te naftes. Varg.
Ne kortezh te zymte, nen himne liturgjie
Cojne tabutin e revolucionit per ne varr…
5.
Kurse pamja e jashtme ishte ndryshe
Buzeqeshje, tundje grushti ne miting
Thjeshtesi tek xha Kamberi, tek X gjyshe,
Dhe fjalet “Enver” “parti”, “autokritike”.
Keshtu ishte diten,
kurse naten
Zbrisnin ne themel ata serish.
Por revolucioni s’ish kala e Rozafatit
Qe duronte diten ngre e ngre e naten prish.
6.
Enver Hoxha, syri i tij i mprehte
Ishte i pari qe dyshoi per ta.
Dhe ahere ne themele te shtetit
Zbriti si ne baladat e medha.
Nje pishtar te kuq mbante ne dore.
Dheu dridhej
Flaka mbi ta ra.
Dhe i pa tek prishnin gjakun e deshmoreve
Tek ndanin mantelet sec i pa.
“Ja, ku qenkeni!”
Ata u ngrine.
-Oh, shoku Enver, hm, rrofte, oj!-
Por ai i mvrejtur
me dhembjen ne cdo thinje
Si nje mal ne dimer bubulloi.
Krisht ai nuk ish qe t’i debonte
Nga pushteti me kamxhik dhe stap.
Ai klasen ngriti te punetoreve.
Per ta bere burokratizmin zap.
7.
Si dikur patrullat partizane
Shtegtojnë ekipet e kontrollit punëtor.
Qe te mos i marrin ministritë me topa
Nesër.
Sot i marrim me kontroll.
Diktature e klasës s’është veç ne vjersha
Dhe ne ditëlindjen e veteranit tornitor.
Je për socializmin?
Vrapo ne rreshta
Shpall kudo dhe mbi këdo
kontroll punëtor.
Bjeri dite e nate burokratizmit,
Klasën qe u përmbys nen këmbe e mbaj.
Ne se s’do qe nesër skuadër e pushkatimit
Te te veje ne mur
tek Bulevardi i Madh.
8.
Ditët ikin.
Vorbullat e ngjarjeve
Neper stine e vite shtjellën me furi
Vijnë plenumet e partisë porsi ushtaret
E revolucionit
ne stuhi.
Ecën klasa pas partisë ne dite epike,
Populli pas klasës derdhe oqean
Dhe m’u mbledhtë prape Byroja Politike
Mesdite a mesnate
gati te gjithë janë.
Viron Gjymshana 
Lini një koment